weterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarz

weterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarz

weterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarz

weterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarzweterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarzweterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarzweterynarz strzelce opolskie, weterynarz kędzierzyn-koźle, przychodnia fauna, przychodnia-fauna, przychodnia Kędzierzyn - Koźle, fauna, weterynarz
 
 Posiadanie psa to poważne przedsięwzięcie, wymagające przyjęcia na siebie długoterminowych zobowiązań. Przeciętna długość życia psa wynosi 12 lat (im mniejszy piesek tym dłuższy jest okres życia). W tym czasie pies musi być żywiony, trenowany i pielęgnowany, w razie wypadku lub choroby musimy zapewnić mu opiekę weterynaryjną, ponadto i przede wszystkim musimy nauczyć się rozumieć mowę naszych pupilów. Niepożądane i niewłaściwe zachowania, są jednym z najczęstszych problemów związanych z towarzyszącymi nam zwierzętami. Niewątpliwie utrzymanie więzi między właścicielem a zwierzęciem poprawia jakość życia obojga.


Zachowania zwierząt
 
  • posiłek pies je jako ostatni
  • przez drzwi przechodzimy przed psem
  • pies śpi wyłącznie na swoim legowisku
  • pies nie ma prawa spania na meblach, ale każdy z członków rodziny, może usiąść na posłaniu psa
  • błędem jest podawanie psu jedzenie z ręki, gdyż odbiera on to jako dobrowolne oddanie własnej zdobyczy osobnikowi o wyższej pozycji. Wyjątkiem jest nagradzanie psa, gdy wcześniej wykonuje nasze polecenie
  • młode wilki zawsze idą "w sznurku" za matką, w ustalonej kolejności od najsilniejszego do najsłabszego, stąd problemy z "ciągnięciem" przez psa smyczy wynikają z poczucia władzy przez psa w "stadzie"
  • powinniśmy głaskać i dotykać swojego psa w okolicach pyska, kłębu i grzbietu, gdyż są to działania podporządkowujące
  • do zachowań dominacyjnych należą również: kładzenie psa na plecach (głównie szczeniąt), patrzenie psu prosto w oczy (uwaga na obce psy zwłaszcza dominujących ras)
  • gryzienie, nawet podszczypywanie jest próbą zdominowania właściciela - ostre "puść" i zignorowanie
  • największą karą dla psa jest odrzucenie i nie zwracanie na niego uwagi - nie kary cielesne
  • pies nie powinien przebywać w często używanych przejściach, przy drzwiach wejściowych czy na podeście schodów, bo te obszary kontroluje Alfa
  • każdego ranka to pies wita właściciela a nie właściciel psa
b) kontakty z innymi spotkanymi psami

c) zdziczałe, wolno biegające watahy psów

Zabawy służące ustaleniu dominacji Gry siłowe: zabawa w przeciąganie, siłowe przepychanki, zabawy w posiadanie: ukraść skarpetkę, zakopać kość gonitwy, zabawa w zabijanie: szarpanie szmaty, kapcia, rozgryzanie patyka - zabawne, ale: to właściciel zawsze wygrywa i chowa trofeum w swoim legowisku GONIŁ, SCHWYTAŁ, WALCZYŁ, ZABIŁ I WYGRAŁ

Psi język.
W trakcie dojrzewania pies wykształca pełen repertuar póz i sygnałów związanych z jego zachowaniem.

Kanały komunikacyjne
  • dotykowy
  • węchowy
  • głosowo- słuchowy (warczenie, skomlenie, wycie, dyszenie, szczekanie)
  • wzrokowy
Sygnały emocjonalne
  • zjeżenie sierści
  • wielkość źrenicy
  • ruchy uszu i ogona
    • spokojnie zwisający i opuszczony ogon może oznaczać spokój i opanowanie
    • uniesiony ogon może oznaczać dominację, jak również zainteresowanie otoczeniem i czujność
    • wyprostowany ogon może sugerować gotowość do ataku. U niektórych ras myśliwskich, zwietrzenie zwierzyny łownej
    • Podkulony ogon najczęściej oznacza strach lub pokorę. Pies czuje się niepewnie, co może przerodzić się w agresję
  • drżenie
  • oddawanie kału i moczu

Sygnały intencjonalne
  • pozy
    • pies wystraszony przejawia chęć podporządkowania się, uniknięcia konfrontacji i zagrożenia. Kontakt wzrokowy krótki bezpośredni, uszy stulone, tułów opuszczony, język liże pysk dominującego psa, kąciki warg odsunięte do tyłu, łapa podniesiona, ogon opuszczony (może lekko merdać)
    • pies demonstruje lęk poddanie się i podporządkowanie silniejszemu. Uszy stulone, ogon podkulony, pies unika bezpośredniego kontaktu wzrokowego, nos i czoło gładkie, kąciki warg cofnięte, pies przewraca się na grzbiet odsłaniając brzuch i gardło
    • pies wystraszony, podrażniony może zaatakować. Uszy stulone, sierść na grzbiecie zjeżona, tułów opuszczony, ogon podkulony, nos zmarszczony, wargi lekko opuszczone, kąciki warg odsunięte do tyłu.
    • pies zaprasza do zabawy, może poszczekiwać z radości. Uszy podniesione, ogon podniesiony, pysk otwarty, język wysunięty, przednia część tułowia opuszczona, przednie łapy zgięte
    • zwierzę zdecydowanie dominujące, oznajmiające o swojej przewodniej pozycji i grożące atakiem w wypadku sprowokowania. Uszy nastawione do przodu, nos zmarszczony, wargi podniesione, widać białe zęby, kąciki warg wysunięte do przodu, łapy sztywne, tułów poddany lekko do przodu, ogon podniesiony i zjeżony, włos na grzbiecie zjeżony
    • pies staje się czujny, ponieważ coś w jego otoczeniu zaabsorbowało jego uwagę. Oczy szeroko otwarte, uszy nastawione do przodu, ogon w pozycji poziomej (nie sztywny i nie zjeżony), pysk zamknięty, tułów lekko poddany do przodu, łapy wyprostowane, oparte na czubkach pazurów
  • mimika
  • rytuały
Szczenięta, zasady postępowania oraz relacje w pierwszym miesiącu pobytu u właściciela Wychowywanie każdego zwierzątka powinniśmy rozpocząć jak najwcześniej. Wychowanie, które nie jest tresurą, jest procesem, który pozwala poznać charakter, predyspozycje i nawiązać komunikację ze zwierzęciem.
W wieku 7 tygodni szczenięta samodzielnie zaczynają poznawać swoje nowe otoczenie, rejestrują wszystkie dochodzące z niego odgłosy. Wraz z poznawaniem zwierzęta przyzwyczajają się do tych odgłosów, co jest ważnym etapem w trakcie nauki wychowania. Ważne jest to aby umożliwić zwierzętom zdobycie tych doświadczeń i ułatwiamy im wejście do nowego środowiska tak, aby szczeniak był szczęśliwy i abyśmy nie mieli z nim problemów.


Nauka posłuszeństwa
Wpojenie psu podstawowych zasad jest naszym obowiązkiem, zapewni nam to w przyszłości harmonijne stosunki z naszym pupilem. Na początek pies powinien nauczyć się dwóch słów:
  • swojego imienia, co jest bardzo istotne dla dalszego treningu, gdyż umożliwia przyciągnięcie uwagi psa i jego przychodzenie na wołanie; imienia szczenięcia należy używać przy każdej zabawie, karmieniu, rozmowie z nim
  • słowa "NIE", zanim szczeniak pojawi się w naszym domu powinniśmy ustalić, jakie zachowania są nie do przyjęcia, np. skakanie na ludzi, wchodzenie na meble, "skubanie" zębami, itd. Kiedy takie zachowanie się pojawi powinniśmy zareagować natychmiast stanowczym "NIE" i przerwać szczenięciu niepożądaną czynność

Nauka czystości
Jak wszystkie młode zwierzęta, szczeniak nie kontroluje na początku załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych i "wypadki" są nie do uniknięcia. Naukę czystości należy rozpocząć zaraz po przyniesieniu psa do domu.
Piesek potrzebuje oddać odchody:
  • z samego rana, zaraz po obudzeniu się
  • po każdym posiłku
  • po drzemce
  • po pozostawieniu psa samego na krótki czas
  • zanim położymy się spać
  • za każdym razem, kiedy jest niespokojny, kręci się, skamle, podchodzi do drzwi

10 zalecanych przykazań:
  • rozpoczynamy nauką w optymalnym wieku. Najlepszym momentem na rozpoczęcie nauki czystości jest wiek między 7.5- 8.5 tygodnia.
  • wyprowadzamy psa na dwór 6-8 razy dziennie.
    Powinniśmy wybrać odpowiednie miejsce, gdzie szczeniak będzie wyprowadzany. Jeżeli będziemy pieska wyprowadzać codziennie w to samo miejsce, wcześniejsze zapachy powinny go pobudzać do wypróżnienia. Większość szczeniaków potrzebuje przed wydaleniem 15- 20 min na wybieganie się, musimy uzbroić się w cierpliwość i upewnić się że szczeniak rzeczywiście się wypróżnił. Szczeniak musi się skupić na swoim zadaniu, więc nie powinniśmy się z nim bawić, dopuki się nie załatwi.
  • stosujemy ustalone hasło kojarzące się z załatwianiem potrzeb fizjologicznych.
    Powtarzamy ten sam zwrot za każdym razem, gdy szczeniak się wypróżnia.
  • nagradzamy szczenię natychmiast po załatwieniu się na dworze.
    Nagrodą może być pochwała, smakołyk lub zabawa, musi ona nastąpić natychmiast po tym jak piesek załatwi się w odpowiednim miejscu.
  • stale obserwujemy szczenię w domu
  • zamykamy szczeniaka w jednym pomieszczeniu podczas naszej nieobecności
    W czasie, gdy nie możemy mieć pieska pod kontrolą, najlepiej zostawić go na niewielkiej bezpiecznej dla niego przestrzeni.
  • nie wolno nam karać psa po fakcie
    Jeżeli szczeniakowi zdarzy się załatwić w domu nie powinniśmy zanurzać jego nosa w wydalinie. Takie postępowanie niczego go nie uczy, ponieważ niepożądane zachowanie już się zakończyło. Powinniśmy spróbować przyłapać go na gorącym uczynku. Jeżeli piesek przygotowuje się do załatwiania w domu nie należy go bić, powinniśmy tupnąć nogą, potrząsnąć puszką wypełnioną monetami lub głośno krzyczymy „NA DWÓR”. Prawdopodobnie szczeniak przerwie rozpoczętą czynność i będziemy mogli go wyprowadzić.
  • nie zostawiamy psu stałego dostępu do jedzenia
    Szczeniaka należy karmić o określonych godzinach i zabierać miskę po 20 min. Dzięki temu ustalamy stałe pory, w których szczeniak będzie karmiony.
  • starannie zmywamy wszystkie miejsca zabrudzone wydalinami
    Stosujemy bezpieczne preparaty usuwające zarówno zapach, jak i plamy. Zabrudzone miejsce musi być oczyszczone do końca, inaczej szczeniak może do niego wrócić i ponownie się tam załatwić.
  • utrzymujemy konsekwencję w postępowaniu
    Przy konsekwencji szczeniak uczy się czystości do wieku 14-20 tygodni.
Sposoby uczenia się psów
Socjalizacja ze środowiskiem, jest to rozpoznawanie i uczenie się własnego gatunku i zachowań wobec własnego gatunku i jego otoczenia. Następuje jako pierwsza reakcja w życiu szczenięcia.

Kapitulacja, polega na tym, że zwierzę przestaje reagować na powtarzające się bodźce, jeżeli nie są one szczególnie nieprzyjemne.

Warunkowanie klasyczne– Pawłowskie.

Warunkowanie instrumentalne i sprawcze, jest to wytwarzanie pewnej reakcji pożądanej, po której następuje bodziec wzmacniający (podanie nagrody). Najpierw reakcja, a po niej bodziec wzmacniający, zawsze ten sam dla konkretnej wymaganej reakcji. Najważniejsza jest konsekwencja wielokrotnego i jednakowego postępowania oraz eliminacja bodźców dyskryminujących.

Wzmocnienie, jest to wprowadzanie czynników wywołujących zwiększenie prawdopodobieństwa wykonania reakcji na bodziec zewnętrzny (nagroda).

Karanie, jest to zastosowanie bodźca awersyjnego (karanie) w trakcie lub po wykonaniu reakcji. Zasady stosowania kar:
  • kara musi nastąpić możliwie jak najszybciej od rozpoczęcia negatywnego zachowania,
  • kara musi nastąpić po każdym niepożądanym zachowaniu,
  • zwierzę musi być nagrodzone po ustaniu niepożądanego zachowania,
  • sukcesywne zmniejszanie dotkliwości kary,
  • karaniu nie może towarzyszyć złość osoby karającej,
  • karanie fizyczne tylko w określone miejsce,
  • "karająca ręka" nie zawsze będzie kojarzona z karą,
  • nie wolno wykonywać kar poprzez przekaźniki (np. gazeta, rękawiczki i inne),
  • nie wolno stosować kar fizycznych przy i po czynnościach fizjologicznych.

Kształtowanie, jest to działanie polegające na tym, że początkowo nagrodzone jest każde zachowanie zbliżone do zachowania pożądanego, a następnie tylko i wyłącznie zachowania prawidłowe.

Odwrażliwianie, jest procesem wygaszania reakcji, w którym bodźce stracą zdolność wywoływania lęku.

Przeciwwarunkowanie, jest to postępowanie, w którym niepożądane zachowanie zostaje wyeliminowane poprzez uwarunkowanie innego zachowania, które uniemożliwia reakcję niepożądaną, poprzez konkurencyjność lub zastępowanie sekwencji niepożądanych obojętnymi lub takimi, które pies wykonuje zawsze dobrze i chętnie.